прилагателно
Облик
прилагателно (български)
| ед.ч. | при·ла·га·тел·но | |
|---|---|---|
| членувано | при·ла·га·тел·но·то | |
| мн.ч. | при·ла·га·тел·ни | |
| членувано | при·ла·га·тел·ни·те |
Съществително нарицателно име, среден род, тип 62
- Част на речта, която означава признак, качество на предмет; прилагателно име.
Етимология
Фразеологични изрази
Превод
|
|