неумел
Облик
неумел (български)
| ед. ч. | м. р. | не·у·мел | |
|---|---|---|---|
| непълен член | не·у·ме·лия | ||
| пълен член | не·у·ме·ли·ят | ||
| ж. р. | не·у·ме·ла | ||
| членувано | не·у·ме·ла·та | ||
| ср. р. | не·у·ме·ло | ||
| членувано | не·у·ме·ло·то | ||
| мн. ч. | не·у·ме·ли | ||
| членувано | не·у·ме·ли·те | ||
Прилагателно име, тип 76
- Който е извършен без умение, несръчен.
Етимология
Фразеологични изрази
Синоними
- неопитен, несръчен, непохватен, неупражнен, неук, бездарен, неспособен, некадърен, невещ, вързан, нетактичен
- некомпетентен
Антоними
Омоними
Сродни думи
Производни думи
Превод
|
|