предубеден
Облик
| ед. ч. | м. р. | пре·ду·бе·ден | |
|---|---|---|---|
| непълен член | пре·ду·бе·де·ния | ||
| пълен член | пре·ду·бе·де·ни·ят | ||
| ж. р. | пре·ду·бе·де·на | ||
| членувано | пре·ду·бе·де·на·та | ||
| ср. р. | пре·ду·бе·де·но | ||
| членувано | пре·ду·бе·де·но·то | ||
| мн. ч. | пре·ду·бе·де·ни | ||
| членувано | пре·ду·бе·де·ни·те | ||
Прилагателно име, тип 76
- Който изпитва или проявява предубеждение. [1]
Синоними
- с предубеждение, решил, предрешил, преднамерен, предвзет, предумишлен
- фанатичен, пристрастен, сектантски
Превод
Преводи
|
|
- ↑ предубеден в РБЕ на ИБЕ