лаконичен
Облик
лаконичен (български)
| ед. ч. | м. р. | ла·ко·ни·чен | |
|---|---|---|---|
| непълен член | ла·ко·нич·ния | ||
| пълен член | ла·ко·нич·ни·ят | ||
| ж. р. | ла·ко·нич·на | ||
| членувано | ла·ко·нич·на·та | ||
| ср. р. | ла·ко·нич·но | ||
| членувано | ла·ко·нич·но·то | ||
| мн. ч. | ла·ко·нич·ни | ||
| членувано | ла·ко·нич·ни·те | ||
Прилагателно име, тип 79
- Малословен, кратък, къс, сбит, отсечен, съкратен, ограничен
- Който говори с малко думи.
Етимология
Фразеологични изрази
Синоними
Антоними
Омоними
Сродни думи
Производни думи
Превод
|
|