книжен
Облик
книжен (български)
| ед. ч. | м. р. | кни·жен | |
|---|---|---|---|
| непълен член | книж·ния | ||
| пълен член | книж·ни·ят | ||
| ж. р. | книж·на | ||
| членувано | книж·на·та | ||
| ср. р. | книж·но | ||
| членувано | книж·но·то | ||
| мн. ч. | книж·ни | ||
| членувано | книж·ни·те | ||
Прилагателно име, тип 79
- Който е направен от хартия.
- Който се отнася до книга. [1]
Етимология
Фразеологични изрази
Синоними
Антоними
Омоними
Сродни думи
Производни думи
Превод
|
|