егоцентричен
Облик
егоцентричен (български)
| ед. ч. | м. р. | его·цен·т·ри·чен | |
|---|---|---|---|
| непълен член | его·цен·т·рич·ния | ||
| пълен член | его·цен·т·рич·ни·ят | ||
| ж. р. | его·цен·т·рич·на | ||
| членувано | его·цен·т·рич·на·та | ||
| ср. р. | его·цен·т·рич·но | ||
| членувано | его·цен·т·рич·но·то | ||
| мн. ч. | его·цен·т·рич·ни | ||
| членувано | его·цен·т·рич·ни·те | ||
Прилагателно име, тип 79
- м., само ед. Крайна форма в проявата на егоизъм, когато личното аз се поставя над всичко и всички.
• прил. егоцентричен, егоцентрична, егоцентрично, мн. егоцентрични. Егоцентрична личност.
Етимология
Фразеологични изрази
Синоними
Антоними
Омоними
Сродни думи
Производни думи
Превод
|
|