manĝi

Есперанто

Глагол

1. ям

   La infano ploras, ĉar ĝi volas manĝi.

   Детето плаче, защото иска да яде.

Етимология

От фр. manger и итал. mangiare.

Спрежение

Спрежение на manĝi

Инфинитив		manĝi
Повелително наклонение		manĝu
Условно наклонение		manĝus
		Глаголно време
		Минало		Сегашно		Бъдеще
		ед.ч.	мн.ч.	ед.ч.	мн.ч.	ед.ч.	мн.ч.
Глаголна форма		manĝis		manĝas		manĝos
Деятелно причастие		manĝinta	manĝintaj	manĝanta	manĝantaj	manĝonta	manĝontaj
	вин.п.	manĝintan	manĝintajn	manĝantan	manĝantajn	manĝontan	manĝontajn
Деятелно причастие като съществително		manĝinto	manĝintoj	manĝanto	manĝantoj	manĝonto	manĝontoj
	вин.п.	manĝinton	manĝintojn	manĝanton	manĝantojn	manĝonton	manĝontojn
Страдателно причастие		manĝita	manĝitaj	manĝata	manĝataj	manĝota	manĝotaj
	вин.п.	manĝitan	manĝitajn	manĝatan	manĝatajn	manĝotan	manĝotajn
Страдателно причастие като съществително		manĝito	manĝitoj	manĝato	manĝatoj	manĝoto	manĝotoj
	вин.п.	manĝiton	manĝitojn	manĝaton	manĝatojn	manĝoton	manĝotojn
Деятелно деепричастие		manĝinte		manĝante		manĝonte
Страдателно деепричастие		manĝite		manĝate		manĝote

Производни думи

• abelmanĝulo ('пчелояд')
• almanĝaĵo ('гарнитура')
• ĉefmanĝaĵo ('главно ястие')
• ĉiomanĝanta ('всеяден')
• ĉirkaŭmanĝi ('глождя, глозгам')
• formanĝi ('изяждам')
• hommanĝulo ('човекоядец')
• manĝo ('ядене') (действието)
• manĝaĵo ('ястие, ядене, храна')
• manĝebla ('ядивен, ядлив, който може да се яде')
• manĝejo ('помещение за хранене')
• manĝeti ('хапвам')
• manĝeto ('закуска') (малко ядене)
• manĝigi ('храня, карам да яде')
• manĝilo ('прибор за хранене')
• manĝilaro ('прибори за хранене, куверт')
• matenmanĝi ('закусвам')
• matenmanĝo ('закуска')
• rapidmanĝejo ('помещение, място за бързо хранене')
• satmanĝi ('наяждам се, ям до насита')
• tagmanĝi ('обядвам')
• tagmanĝo ('обяд')
• vespermanĝi ('вечерям')
• vespermanĝo ('вечеря')