усмихнат
Облик
усмихнат (български)
| ед. ч. | м. р. | ус·мих·нат | |
|---|---|---|---|
| непълен член | ус·мих·на·тия | ||
| пълен член | ус·мих·на·ти·ят | ||
| ж. р. | ус·мих·на·та | ||
| членувано | ус·мих·на·та·та | ||
| ср. р. | ус·мих·на·то | ||
| членувано | ус·мих·на·то·то | ||
| мн. ч. | ус·мих·на·ти | ||
| членувано | ус·мих·на·ти·те | ||
Прилагателно име, тип 76
- Който се е усмихнал, засмял. [1]
Етимология
Фразеологични изрази
Синоними
Антоними
Омоними
Сродни думи
Производни думи
Превод
|
|